Κυριακή 31 Ιουλίου 2016

Ό,τι αγαπάς να το αφήνεις ελεύθερο...

Απ' όλα τα αγαθά του κόσμου, δύο αρκούν για να θρέψουν την ανθρώπινη ψυχή: η αγάπη κι η ελευθερία. Χωράει μέσα σ’ αυτά τα δυο όλη η ουσία της ύπαρξής μας, τίποτα άλλο δε χρειάζεται ο άνθρωπος για ν’ αγγίξει την ευτυχία.
Τι γίνεται, όμως, όταν αυτά τα πολύτιμα στοιχεία αντί ν’ αλληλοσυμπληρώνονται, έρχονται σε σύγκρουση; Τι γίνεται όταν η ζωή μας ζητάει να δώσουμε προτεραιότητα στο ένα εις βάρος του άλλου;
Δεν ξέρω πώς μπορεί κανείς να απολαύσει την ελευθερία του αν στερείται την αγάπη. Δεν μπορώ, όμως, να καταλάβω ούτε τις αγάπες που «φυλακίζουν» σε κλουβιά. Ίσως, τελικά, να μην καταλαβαίνω γιατί πρέπει να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους διλήμματα.
Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που επειδή δε γεύτηκε ποτέ την αξία της ελευθερίας, της προσωπικής επιλογής, της ανεξαρτησίας, δεν ξέρει πώς να την προσφέρει και στους άλλους. Δε φταίνε αυτοί, δε γνωρίζουν το κακό που κάνουν, δε λειτουργούν έτσι σκόπιμα.
Η αγάπη, στο δικό τους μυαλό, είναι συνώνυμη της προστασίας. Θα τους ακούσεις να μιλάνε για το καλό των άλλων, για την ευθύνη που έχουν απέναντι στους δικούς τους, για το χρέος τους ν’ αποτρέψουν κάθε ενδεχόμενο λάθος, κάθε πιθανή αποτυχία των αγαπημένων τους.
Θα τους δεις να ζουν τις ζωές των παιδιών τους, των συντρόφων τους, των κολλητών τους, σα να ήταν οι δικές τους ζωές. Θα τους παρατηρήσεις κι εύκολα θα καταλάβεις ότι δεν ξέρουν πώς αλλιώς να υπάρξουν, αν δεν είναι «σωτήρες».
Θα χρησιμοποιήσουν την αγάπη ως άλλοθι για κάθε καταπιεστική συμπεριφορά τους, θα κρύψουν τις δικές τους ανασφάλειες κάτω από παχιά χαλιά, θα κάνουν συναισθηματικούς εκβιασμούς σε όσους φοβούνται μη χάσουν από δίπλα τους.
Όταν λένε ότι αγαπάνε, το εννοούν. Με το δικό τους τρόπο, με τη δική τους ιδέα για το τι σημαίνει αγάπη. Αγαπάνε, όμως. Δεν είναι τυχαίο που τόσοι και τόσοι δέχονται κι ανέχονται τέτοιου είδους συμπεριφορές από αυτή την κατηγορία ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο που δεν μπορούν να επαναστατήσουν τα «θύματα», δεν είναι τυχαίο που δυσκολεύονται να θέσουν τα όριά τους και να πάρουν δραστικά μέτρα.
Υπάρχει μια περίεργη ισορροπία σε αυτόν τον κόσμο, βλέπεις. Όταν κάποιος φοράει τη στολή του λύκου, αυτόματα δημιουργείται κι ένα πρόβατο. Κι αντίστροφα, φυσικά. Έτσι, κι όταν κάποιος φοράει τη στολή του σωτήρα, αυτόματα κάποιος άλλος φοράει αυτήν του αδύναμου.
Αρχικά, όλα συμβαίνουν υποσυνείδητα, αθόρυβα. Κι όταν κάποια μέρα έρχεται η συνειδητοποίηση, νιώθεις ότι είναι αργά για να αλλάξεις κάτι. Έχεις μπει τόσο καλά στο πετσί του ρόλου, που δεν τον ξεχωρίζεις πια από σένα. Ξέρεις ότι είσαι παγιδευμένος, αλλά το συναισθηματικό δέσιμο με την παγίδα σου είναι τόσο μεγάλο πλέον, που δεν κάνεις την παραμικρή κίνηση να ξεφύγεις.
Άντε τώρα να πείσει κανείς έναν αετό που έχει μεγαλώσει σαν λαγός, ότι μπορεί να πετάξει. Άντε να του αποδείξει ότι δεν έχει φτιαχτεί για να τρέχει και να τρώει καρότα, αλλά για να πετάει ψηλά. Επώδυνη διαδικασία, χρονοβόρα, με αμφίβολα αποτελέσματα. Απαιτεί υπομονή, πολλή υπομονή, αργά και σταθερά βήματα, σεβασμό και κατανόηση.
Δεν μπορείς να σώσεις κανέναν, αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Καθένας μόνος του πορεύεται, μόνος του επιλέγει, μόνος του σώζεται ή καταστρέφεται. Αν θες, όμως, να δίνεις το είδος της αγάπης που κάθε άνθρωπος αξίζει, μη φοβάσαι να πεις «άνοιξε τα φτερά σου και πέτα». Νομίζω πως όλες οι υγιείς σχέσεις θα μπορούσαν να κλειστούν στην παραπάνω φράση.
Ίσως τελικά, αυτοί που αξίζουν να είναι δίπλα μας να είναι αυτοί που ακόμα κι αν αποφασίσουμε να τους χρίσουμε «σωτήρες», θα αρνηθούν το ρόλο τους και θα μας θυμίσουν πόσο ικανοί είμαστε να προστατεύσουμε μόνοι μας τον εαυτό μας. Αυτοί που αν τύχει να πέσουμε και να σπάσουμε το πόδι μας, θα μας απλώσουν το χέρι για να σηκωθούμε, αλλά θα μας πάνε αμέσως στο γιατρό, για να μπορέσουμε να περπατήσουμε ξανά, όσο πιο σύντομα γίνεται. Δε θα γίνουν δεκανίκια.
Δε θα μας ψαλιδίσουν τα φτερά από φόβο μην πετάξουμε και μας χάσουν από δίπλα τους. Δε θα μας κλείσουν σε κλουβιά. Θα ανοίξουν το παράθυρο κι αν χρειαστεί, θα μας σπρώξουν για να διαπιστώσουμε πόσο ψηλά μπορούμε να φτάσουμε. Και θα μας καμαρώνουν, έστω κι από μακριά. Ακούστε λίγο...

Στίχοι - Μουσική: Βυρωνας Ποτσος

Για να γυρνάς.

Θεέ μου πως λάμπουνε τα μάτια σου δεν το πιστεύω
Δεν φοβάμαι τα σκοτάδια σου εσένα θέλω
Να σ’ανοιξω τα φτερά, να θαυμάσεις ομορφιά

Και όταν θα βλέπεις, όλο το κόσμο από ψηλά
Θέλω να θέλεις να γυρνάς εδώ ξανά
Όσα ταξίδια και αν σου φέρει η ζωή, παντού έχει σπίτια
Μα εδώ έχεις κάνει μια αρχή

Ότι αγαπάς το αφήνεις λέυθερο για να γυρνάει
Φύλακες η αγάπη δε χωρεί αλλού θα πάει
Για να με σκέφτεσαι όταν λείπεις,
Και για να θέλεις να γυρνάς

Και όταν θα βλέπεις, όλο το κόσμο από ψηλά
Θέλω να θέλεις να γυρνάς εδώ ξανά
Όσα ταξίδια και αν σου φέρει η ζωή, παντού έχει ξίδια
Μα εδώ τα πίνουμε μαζί.



                           Για να γυρνάς - Βύρωνας Πότσος
Υ.Γ. Η ελευθερία ζει μόνο μέσα από την αγάπη.


Κείμενο της Ζωής Ναούμ 
Πηγή : www.pillowfights.gr 


Δευτέρα 10 Αυγούστου 2015

10 άτομα με ειδικές ανάγκες που διέπρεψαν


10 άτομα με ειδικές ανάγκες που διέπρεψαν


Ανάμεσά μας ζουν άνθρωποι με ειδικές ικανότητες, που η φύση τους στέρησε κάποια βασικά χαρίσματα. Είναι πολλοί και είναι δίπλα μας καθημερινά, δίνοντας το δικό τους αγώνα και είναι άξιοι θαυμασμού. Σας παρουσιάζουμε 10 άτομα με ειδικές ανάγκες που έγιναν διάσημα.
Perierga.gr - Διάσημοι με ειδικές ανάγκες10. Σούντχα Τσαντράν
Το ταξίδι στο Τσενάι της Ινδίας είχε γίνει ψύχωση για την Σούντχα Τσαντράν. Η πολύμηνη απουσία της από την πατρογονική στέγη την είχε κάνει να επιθυμήσει την οικογένεια της. Έχοντας ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό της στο πανεπιστήμιο της Βομβάης η Σουντχά πραγματοποίησε το ταξίδι της επιστροφής που έμελλε να αλλάξει τη ζωή της. Ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα οδήγησε στον ακρωτηριασμό του δεξιού της ποδιού. Παρά τα γυρίσματα της μοίρας της η Τσαντράν δεν το έβαλε κάτω. Με τεχνητό πόδι κατόρθωσε να εξελιχθεί σε μια από τις σημαντικότερες χορεύτριες στην Ινδία. Σήμερα λαμβάνει προσκλήσεις για να χορέψει σε όλο τον κόσμο ενώ έχει τιμηθεί με μια πληθώρα βραβείων.
Perierga.gr - Διάσημοι με ειδικές ανάγκες9. Μάρλα Ράνιαν
Διακρίνει μόνο σκιές. Στον κόσμο της τα πάντα είναι θολά και όμως η κοπέλα από το Γιουτζίν του Όρεγκον έγινε η πρώτη αθλήτρια με ειδικές ικανότητες που κατόρθωσε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000. Η Μάρλα Ράιαν αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλήτρια Αμερικής στα 5000 μέτρα, κατέκτησε 4 μετάλλια στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 και το 1996 προσπάθησε να προκριθεί μέσω του επτάθλου στους Ολυμπιακούς της Ατλάντας, χωρίς όμως δεν τα καταφέρει. Το 2001 εξέδωσε την αυτοβιογραφία της: «Καμιά τελική γραμμή. Η ζωή μου όπως την βλέπω». Η Μάρλα Ράνιαν μέχρι σήμερα είναι συνεπής σε ένα στόχο. Να ξεπερνά τον εαυτό της…
Perierga.gr - Διάσημοι με ειδικές ανάγκες8. Βίνσεντ Βαν Γκογκ
Ένα σπίθισμα τρόμου εμφανίστηκε στα μάτια της πόρνης όταν έπαιρνε στα χέρια ένα κομμάτι από το αυτί του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Στο μυαλό του ιδιοφυούς και απόλυτα συντελεστικού στην τέχνη της ζωγραφικής Βαν Γκογκ είχε βρει κατάλυμα η παράνοια, η οποία κατευναζόταν μονάχα όταν ζωγράφιζε. Στην δεκαετή του καριέρα φιλοτέχνησε περισσότερους από 900 πίνακες, οι οποίοι σήμερα κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια. Οι «Ίριδες» στοίχισαν 53,2 εκατομμύρια δολάρια και «Το πορτρέτο του γιατρού Γκασέ» 82,5. Πρωτότοκος γιος πάστορα, ο Βαν Γκογκ ζωγράφιζε για να εξισορροπήσει μέσα του έναν κόσμο που έμοιαζε ξένος στα μάτια του. Βαθύτατα καταθλιπτικός επιχείρησε να βάλει τέλος στην ζωή του μετά από ανευόδωτο έρωτα. Με την τέχνη του κατάφερε να υπομείνει και να κάνει δικό του τον τόσο ξένο κόσμο που κινείτο. Η πολυώδυνη πορεία ζωής του σφραγίστηκε στις 29 Ιουλίου του 1890 με μερικές λέξεις. «Η λύπη θα κρατήσει για πάντα»!»
Perierga.gr - Διάσημοι με ειδικές ανάγκες7. Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν
«Δεν είναι απίθανο ή θεία πρόνοια να αποσκοπούσε με το χτύπημα αυτό να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του στη δημιουργία» έλεγε ο βιογράφος του Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, Τάγιερ αναφερόμενος στην κώφωση του αξεπέραστου συνθέτη. Μεγαλωμένος σε ένα αφόρητο περιβάλλον, όπου ο αλκοολικός πατέρας με απαρασάλευτη επιμονή τον διέταζε να μελετά από τα 4 του, ο Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν αναγνωρίστηκε ως άφταστος δεξιοτέχνης από τα μικράτα του. Μελέτησε στο πλάι του Μότσαρτ και δημιούργησε συνθέσεις που αντηχούν στην αιωνιότητα παρότι στα 28 έχασε την ακοή του. Με «όχημα» τον ατσαλένιο χαρακτήρα του φιλοσόφησε την αρμονία των ήχων και παρά τα οξύτατα προσωπικά του προβλήματα δημιούργησε την 9η Συμφωνία. Ακόμη και όταν έχασε ολότελα την ακοή του δεν έπαψε να δημιουργεί, μέχρι και τις τελευταίες στιγμές του θανάτου του, πλουτίζοντας το μουσικό θησαυροφυλάκιο της ανθρωπότητας με πάνω από 200 ανεκτίμητα αριστουργήματα. Στην διάρκεια της ζωής του βασανιζόταν από παράξενα οράματα και όνειρα, όμως όπως λέει ο Ρομέν Ρολάν στο έργο «Γκαίτε – Μπετόβεν» : «Δεν είναι πολλοί, ούτε ανάμεσα στις μεγαλοφυΐες, εκείνοι που διαρκώς κοινωνούν με το πνεύμα της Γης. Με την περιπαθή καρδιά του, που έπαλλε κάθε στιγμή της ζωής του, με τον έντονο εγωισμό που του επέτρεπε να υπερπηδάει τα χειρότερα εμπόδια μέχρι να φτάσει στη νίκη, κατόρθωσε να φτάσει τελικά μέσα από την τέχνη στην απολύτρωση».
Perierga.gr - Διάσημοι με ειδικές ανάγκες6. Φρίντα Κάλο
Η ζωή της Φρίντα Κάλο ήταν μια περιπέτεια δίχως διαλείμματα. Ανήσυχη και πολύπλευρη προσωπικότητα η Μεξικάνα έκανε τέχνη το μαρτύριο της. Ταλαιπωρημένη από παιδί από πολιομυελίτιδα είδε την μοίρα να της φέρεται με άσχημο τρόπο το 1925. Ένα μοιραίο τροχαίο ατύχημα σήμανε αναπηρία εφ’ όρου ζωής και ως τη χρονιά του σχετικά πρόωρου θανάτου της, το σώμα της Κάλο δεν έπαψε να ταλαιπωρείται από δυσβάσταχτους σωματικούς πόνους. Η Κάλο από κάποια στιγμή και μετά ήταν καθηλωμένη σε στενό κορσέ ασφυκτιώντας από τη μονιμότητα του άγχους της. Το ελεύθερο πνεύμα της όμως δεν κλονίστηκε ποτέ.
Αθόρυβα αλλά ουσιαστικά μετέφερε στον καμβά τον σπαραγμό και τη μόνιμη μελαγχολία της ζωγραφίζοντας «από την καρδιά και όχι μόνον από αυτά που βλέπεις» όπως επεσήμανε ο μέντορας της, Ντιέγκο Ριβέρα. Ο πίνακας «Self Portrait – The Frame» αγοράστηκε από το Λούβρο και ήταν ο πρώτος λατινοαμερικανού ζωγράφου που τοποθετήθηκε στους τοίχους του μουσείου. Η Κάλο συνήθιζε να λέει: «Τι χρειάζομαι τα πόδια εφόσον έχω φτερά για να πετάξω;»
5. Κρίστι Μπράουν
Οι σπαρακτικοί μορφασμοί στο πρόσωπο του Ντάνιελ Ντέι Λίουις στην ταινία του Τζιμ Σέρινταν «Το αριστερό μου πόδι» απέδιδαν ανάγλυφα την πολυώδυνη πορεία ζωής του Κρίστι Μπράουν. Το 13ο μέλος μιας οικογένειας 22 ατόμων, εκ των οποίων δεν επιβίωσαν όλα, ο Μπράουν έπασχε εκ γενετής από εγκεφαλική παράλυση. Η μητέρα του Μπρίτζετ, δεν αποδέχθηκε ποτέ ότι ο γιος της θα πρέπει να εγκλειστεί σε ίδρυμα και προσπάθησε να διοχετεύσει την δημιουργική του δύναμη στις τέχνες. Στα 5 του έπιασε μια κιμωλία ανάμεσα στα πόδια του και άρχιζε να ζωγραφίζει. Περίπου 17 χρόνια μετά εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Το αριστερό μου πόδι». Ένας ύμνος στο ανθρώπινο πνεύμα που τον ανέδειξε ανάμεσα στους σημαντικότερους συγγραφείς της ιρλανδέζικης λογοτεχνίας, αποκαλύπτοντας τη λαμπερή φαντασία και το ευαίσθητο πνεύμα του.
4. Τζον Νας
Οι πράκτορες τον κυνηγούσαν σαν επίμονες σκιές. Εισχωρούσαν στο μυαλό του και δημιουργούσαν καταστάσεις φόβου και παράνοιας. Όταν ο Τζον Νας δραπέτευε από τον σαγηνευτικό κόσμο των αριθμών εγκλειόταν στις θεωρίες συνωμοσίας που τον κατάτρυχαν. Ο Αμερικανός μαθηματικός, που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ στα οικονομικά το 1994 για τα μεγαλοφυή θεωρήματα που απέδειξε στη «Θεωρία των Παιγνίων», αντιμετωπίστηκε ως διάνοια από μικρή ηλικία όταν παρουσίαζε λύσεις σε θεωρήματα των μαθηματικών που θεωρούνται πολύπλοκα. Το 1959 και ενώ βρισκόταν στο αποκορύφωμα της δημιουργικότητας του άρχισαν να τον τυλίγουν οι ακουστικές ψευδαισθήσεις. Απόκοσμοι θόρυβοι, φθονερές σκιές Ρώσων και Αμερικανών πρακτόρων δυνάστευαν την ύπαρξη του και τον οδήγησαν σε εγκλεισμό σε ψυχιατρικά ιδρύματα για τα επόμενα 40 χρόνια. Υποβλήθηκε σε θεραπείες ηλεκτροσόκ και παρά τα αλλεπάλληλα επεισόδια ψύχωσης εξακολούθησε να εργάζεται ως μαθηματικός. Τα τελευταία χρόνια δίδασκε στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, όπου απολαμβάνει του σεβασμού και της εκτίμησης της κοινότητας, ιδίως έπειτα από την προβολή της ταινίας «Ένα όμορφο μυαλό» με τον Ράσελ Κρόου να τον υποδύεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
3. Ζαν Ντομινίκ Μπομπί
Η ζωή του Ζαν Ντομινίκ Μπομπί ήταν θολή σαν παιδική ανάμνηση μετά τα 40 του. Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Elle» μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα στην επιτηδευμένη οικειότητα των κοσμικών και την έντονη επαγγελματική του ενασχόληση. Μέχρι που… έπεσε η νύχτα στη ζωή του με ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη λίγο μετά τα 40 του χρόνια. Όταν ξύπνησε στο νοσοκομείο τα πάντα είχαν αλλάξει. Δεν μπορούσε να κάνει καμιά απολύτως κίνηση. Υπέφερε από το σύνδρομο εγκλεισμού, το οποίο δεν του επέτρεπε να κινήσει κανένα απολύτως σημείο του σώματός του, εκτός από το ένα του βλέφαρο. Αυτή η αναπόδραστη μοίρα του αποτυπώθηκε στην ταινία του Τζούλιαν Σνάμπελ «Το σκάφανδρο και η Πεταλούδα». Ο Μπομπί παρότι ήταν περίκλειστος στο σκάφανδρο του συνδρόμου εγκλεισμού επιδίωξε και απέκτησε την ελευθερία της πεταλούδας με τη βοήθεια της λογοθεραπεύτριας του. Του διάβαζε το αλφάβητο και εκείνος ανοιγόκλεινε το μάτι όταν έφτανε στο σωστό γράμμα. Με αυτόν τον επώδυνο τρόπο, γράμμα γράμμα, ο Μπομπί ολοκλήρωσε το βιβλίο και άφησε την τελευταία του πνοή τρεις μόλις ημέρες μετά την έκδοσή του.
Perierga.gr - Διάσημοι με ειδικές ανάγκες2. Στίβεν Χόκινγκ
Στα 17 του, με την ανεμελιά της νιότης, όλα έδειχναν εύκολα για τον Στίβεν Χόκινγκ. Μόλις είχε κερδίσει υποτροφία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στον τομέα της φυσικής και έτσι το δικαίωμα να πραγματοποιήσει το όνειρο του. Αποφοίτησε γρήγορα από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συνέχισε για μεταπτυχιακό στο Κέμπριτζ όπου το 1963 εισήχθη σε νοσοκομείο για περίθαλψη και εξετάσεις όταν παρατήρησε μείωση στον έλεγχο των κινήσεων του σώματος του. Μετά από σειρά εξετάσεων, η τελική διάγνωση ανέφερε ασθένεια στους νευρώνες του σώματος, γνωστή ως Λου Γκέριγκ. Οι προβλέψεις των γιατρών δεν έδιναν διάρκεια ζωής καν αρκετή για ολοκληρώσει το διδακτορικό του, όμως ο Χόκινγκ συνέχισε την έρευνα. Σήμερα ζει καθηλωμένος σε αναπηρική καρέκλα η οποία μέσω ενός υπολογιστή που λειτουργεί με οπτικές ίνες. Κινώντας το δεξί του μάγουλο μπορεί να μιλάει, να συνθέτει ομιλίες, να γράφει εργασίες. Ο Χόκινγκ συνεχίζει να δουλεύει απτόητος.
Πέρα από τα πολλά θεωρήματα που διατύπωσε στα μαθηματικά και στη θεωρία της σχετικότητας, ο Χόκινγκ ασχολήθηκε εκτεταμένα με τις μαύρες τρύπες του διαστήματος. Το 1985 το ερευνητικό του έργο ταράσσεται από σύντομη πνευμονία που οδηγεί τους γιατρούς να συστήσουν στη γυναίκα του να τον αφήσει να πεθάνει. Η σύζυγος του αρνείται ένα τέτοιο ενδεχόμενο και τον μεταφέρει σε κλινική του Κέμπριτζ όπου υποβάλλεται σε τραχειοτομή που αποδεικνύεται σωτήρια για τη ζωή του. Το 1988, ο Χώκινγκ εκδίδει το διάσημο βιβλίο του «Μία Σύντομη Ιστορία του Χρόνου» που κατέρριψε όλα τα ρεκόρ πωλήσεων και παρέμεινε στη λίστα των ευπώλητων των «Sunday Times» για 237 συνεχόμενες εβδομάδες.
1. Έλεν Κέλερ
Κράτησε το πρόσωπο κάτω από τις ηλιαχτίδες και δεν θα δεις ποτέ σκιά, έλεγε η Αμερικανίδα συγγραφέας, Έλεν Κέλερ. Έμοιαζε παράδοξο να το ισχυρίζεται αυτό μια γυναίκα που δεν είχε αντικρύσει ποτέ το φως του ήλιου. Η φύση της φέρθηκε με οργή καθώς έχασε την ακοή και την όραση της 19 μήνες έπειτα από τη γέννηση της. Χάρη στη δασκάλα της Αν Σάλιβαν η Κέλερ άρχισε να επικοινωνεί χρόνια μετά. Τον Μάιο του 1888, η Κέλερ παρακολούθησε το Ινστιτούτο Πέρκινς για τους τυφλούς και το 1894 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να φοιτήσει στο σχολείο Ράιτ Χάμασον για κωφούς. Το 1904 σε ηλικία 24 ετών, η Κέλερ αποφοίτησε από το Ράντκλιφ και έγινε το πρώτο άτομο κωφό και τυφλό που απέκτησε το πτυχίο Καλών Τεχνών. Έγραψε 12 βιβλία και έμεινε στην ιστορία ως ένα άτομο που κατάφερε να νικήσει την μοίρα της. Όπως έλεγε άλλωστε: «Η αισιοδοξία είναι η πίστη που οδηγεί στην επιτυχία. Τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς ελπίδα και αυτοπεποίθηση»
πηγή: men24.gr

"Ειδικές" ανάγκες ή "ειδικές" ικανότητες;

Πολλοί λένε πως το παραπάνω ερώτημα είναι σαν αυτό που λέμε αν «η κότα έκανε τ’ αυγό ή το αυγό τη κότα». Αν δεν καλύψουμε και ικανοποιήσουμε τις ειδικές ανάγκες αυτών των ατόμων, δε θα μας βγάλουν ποτέ τις ειδικές ικανότητες, που εκείνα διαθέτουν.

Ποιες όμως είναι οι ειδικές ανάγκες; 

Α.ΠΡΩΙΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Είναι η παρέμβαση , στην ηλικία 0-6 ετών, είτε θεραπευτική, είτε ιατρική ανάλογα με το είδος της αναπηρίας (νοητική ή σωματική ή και τα δύο). Ίσως η πιο σημαντική και κρίσιμη παρέμβαση για την εξέλιξη, του ατόμου με αναπηρία. Εκεί μπαίνουν οι «βάσεις», που θα δώσουν το απαραίτητο boost στο άτομο με αναπηρία.
Β.ΣΧΟΛΕΙΟ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Βάσει Συντάγματος, όλοι οι Έλληνες πολίτες τυγχάνουν ίσης αντιμετώπισης και ευκαιριών στη μόρφωση και εκπαίδευση. Επί της ουσίας όμως; Ειδικά σχολεία-Ιδρύματα φύλαξης, με εξοπλισμό ελλιπή έως και ανύπαρκτο, με βοηθητικό προσωπικό ελάχιστο , με κτιριακές εγκαταστάσεις ακατάλληλες και με εκπαιδευτικό προσωπικό πρόθυμο μεν, πετσοκομμένο δε. Τα εξατομικευμένα προγράμματα εκπαίδευσης και μάθησης είναι αναγκαία , αλλιώς πολλά από τα παιδιά αυτά αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το «χαοτικό» μοντέλο εκπαίδευσης και στείρας «παπαγαλίας».
Χρειάζονται ξεχωριστά βιβλία, ανά περίπτωση και χρήση της τεχνολογίας , που είναι πιο «φιλική» στη χρήση για παιδιά με σωματικές και νοητικές αναπηρίες. Διαχωρισμός των αναπηριών , και όχι "όλοι μαζί", καθώς οι εκπαιδευτικές ανάγκες και η «κατανόηση» διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση. Βοηθητικό προσωπικό για τις ατομικές και σωματικές ανάγκες, ώστε τα παιδιά να μην αισθάνονται μειονεκτικά. Εισαγωγή του μαθήματος της Ειδικής Αγωγής, ως υποχρεωτικό, στις Παιδαγωγικές Σχολές με πρακτική εξάσκηση. Αν οι εκπαιδευτικοί δεν γνωρίζουν τι θα αντιμετωπίσουν, πως περιμένουμε να πάρουν θέση και πρωτοβουλία; Διδασκαλία κατ’ οίκον στις πολύ βαριές περιπτώσεις, ώστε να μην μένουν εκτός εκπαίδευσης, άνθρωποι που μπορεί να κρύβουν αναξιοποίητα ταλέντα.
Γ.ΥΠΟΔΟΜΕΣ
Είμαστε ίσως το λιγότερο «φιλικό» κράτος μέσα στην ΕΕ, όσον αφορά στις υποδομές για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Ξεκινώντας από τις Δημόσιες Υπηρεσίες μας, οι οποίες δεν έχουν τα στοιχειώδη για να εξυπηρετούνται άτομα με ειδικές ανάγκες και φτάνοντας στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και καταστήματα, που δεν έχουν ούτε κατ’ ελάχιστον τις απαραίτητες υποδομές πρόσβασης και αυτοεξυπηρέτησης ατόμων με ειδικές ανάγκες. Σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες «φαίνεται» να υπάρχουν περισσότερα άτομα με ειδικές ανάγκες, γιατί πολύ απλά κυκλοφορούν έξω, συναλλάσσονται σε τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες, ψωνίζουν από επιχειρήσεις, κάνουν βόλτα στα πάρκα και πολλοί ακόμα έχουν τις δικές τους επιχειρήσεις. Στη δική μας χώρα μένουν «κρυμμένοι» και αποκλεισμένοι στα σπίτια τους , γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν έξω χωρίς να κινδυνεύουν.
Δ.ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Εδώ είναι ένα μεγάλο στοίχημα του Κοινωνικού Κράτους. Ποιος μας λέει ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν έχουν επιχειρηματικές ιδέες, όρεξη για δουλειά και προσφορά; Κι όμως, τα ποσοστά επαγγελματικής αποκατάστασης των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι επιεικώς απογοητευτικά. Κίνητρα χρειάζονται και αποφυγή της δαιδαλώδους γραφειοκρατίας. Τι είναι προτιμότερο νομίζετε; Να δώσουμε φορολογικά, ασφαλιστικά και επιχειρηματικά κίνητρα σε αυτά τα άτομα και τις επιχειρήσεις που τα προσλαμβάνουν ή να τους πετάμε το ξεροκόμματο του επιδόματος κάθε μήνα για να έχουμε και τη συνείδησή μας εντάξει; Σας πληροφορώ λοιπόν πως πολλοί από αυτούς θα προτιμούσαν να εργάζονται ή να επιχειρούν στο έξω κόσμο, παρά να είναι κλεισμένοι σπίτια τους και να περιμένουν την επιταγή κάθε δίμηνο. Δε χρειάζεται νομίζω να αναλύσω τα πολλαπλά οφέλη από κάτι τέτοιο και από οικονομικής αλλά και από κοινωνικής απόψεως. 
Πολλές από τις εργασίες γραφείου των Δημοσίων υπηρεσιών θα μπορούσαν κάλλιστα να καλυφθούν κατά ένα μεγάλο μέρος από άτομα με ειδικές ανάγκες. Τι μας εμποδίζει από το να μπει ένα ποσοστό πλήρωσης τέτοιων θέσεων σε Δημόσιο και Τοπική Αυτοδιοίκηση, δίνοντας εργασία σε άτομα με ειδικές ανάγκες , προσφέροντας τους έτσι τη δυνατότητα να εργαστούν και να προσφέρουν παραγωγικά, να πληρώνονται από αυτό και να μην περιμένουν την ελεημοσύνη του κρατους μόνο;
Ε.ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Αφησα τελευταία, αυτήν την «ειδική ανάγκη», γιατί είναι η μόνη που επαφίεται σχεδόν κατά 100% σε εμάς τους ανθρώπους και δεν μπορεί να επιβληθεί από κανέναν νόμο και από κανένα κράτος , παρά μόνο από τη δική μας συνείδηση, ενημέρωση, πληροφόρηση και ανθρωπιά. Κοινώς αν δεν αποδεχτούμε αυτά τα άτομα ως ίσα και με ίσες ευκαιρίες, τότε όλα τα παραπάνω (α,β,γ και δ), είναι ως μη γενόμενα.
Συμπερασματικά λοιπόν, επανέρχομαι στην αρχική μου τοποθέτηση και λέω, πως «ας ικανοποιήσουμε και βοηθήσουμε στις ειδικές ανάγκες και μετά θα εκπλαγούμε από τις ειδικές τους ικανότητες».

http://www.dimiourgiaxana.gr/

Αννα Μαρια Παπαδοπούλου 
Ψυχολόγος Υγείας 

Τρίτη 5 Μαΐου 2015

Alzheimer και επιλεγμένη διατροφή - Αννα Μαρία Παπαδοπούλου / Ψυχολόγος Υγείας

Alzheimer και επιλεγμένη διατροφή.

Η νόσος Alzheimer αναφέρθηκε πρώτη φορά το 1906 από τον Lois
Alzheimer. Αποτελεί μια χρόνια εκφυλιστική νόσο η οποία
χαρακτηρίζεται από προοδευτική έκπτωση των νοητικών
λειτουργιών. Μπορεί να παρατηρηθεί μείωση της μνήμης, της
σκέψης, της αντίληψης, του υπολογισμού, της μάθησης και της
κρίσης. Εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα άνω των 65 ετών ενώ πολύ
σπάνια θα παρατηρηθεί σε άτομα κάτω των 50 ετών. Δεν υπάρχει
ακριβής αιτία της νόσου. Η νόσος είναι πολυπαραγοντική και έχει
συνδεθεί με Σακχαρώδη διαβήτη Τύπου 2, Υπερχοληστερολαιμία,
Υψηλή αρτηριακή πίεση, Κάπνισμα και Έλλειψη νοητικής και
σωματικής άσκησης.
Πως μπορεί να συμβάλλει η διατροφή;
Ουσιαστικά ειδική διατροφή για την νόσο Alzheimer δεν υπάρχει.
Υπάρχουν απλά κάποια θρεπτικά συστατικά τα οποία δείχνουν να
βελτιώνουν την νοητική λειτουργία. Η υγιεινή διατροφή από την
άλλη συμβάλλει στην αντιμετώπιση άλλων ασθενειών που αποτελούν
παράγοντα κινδύνου για την νόσο Alzheilmer όπως είναι η
υπέρταση, η υπερχοληστερολαιμία, η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 2.

Ας δούμε όμως κάποια στοιχεία ποιο αναλυτικά
Τι γίνεται με τις βιταμίνες;
Οι βιταμίνες που έχουν συσχετισθεί με την νοητική λειτουργία είναι η
Β1, Β2, Β6, Β12, C, βιταμίνη Ε και το φυλικό οξύ. Οι συγκεκριμένες
βιταμίνες έχουν συσχετισθεί επίσης και με τον έλεγχο παραγόντων
που επηρεάζουν τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα. Ακολουθεί
πίνακας με τα τρόφιμα στα οποία βρίσκονται. Θέλει μεγάλη προσοχή
όμως η συμπληρωματική χορήγηση. Μόνο μετά από συνεννόηση με
τον γιατρό και τον διαιτολόγο.

ΠΗΓΕΣ ΒΙΤΑΜΙΝΩΝ
Β1 Χοιρινό, μοσχάρι, ξηροί καρποί, δημητριακά, όσπρια, σιτάλευρο
Β2 Γάλα, γιαούρτι, δημητριακά, τυρί, αυγό, άπαχα κρέατα, σιτάλευρο
Β6 Δημητριακά, φυλλώδη λαχανικά, μπανάνα, καλαμπόκι, ψάρι, κρέας, όσπρια,
σόγια
Β12 Γάλα, γαλακτοκομικά, κρέας, ψάρια, αυγά, θαλασσινά
C     Πορτοκάλια, λεμόνια, γκρέιπ – φρουτ, μπρόκολο, ακτινίδιο, πιπεριές, ντομάτα,
πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Φυλικό     Κρέας, Όσπρια, φυλλώδη λαχανικά
Βιταμίνη Ε  Λίπη, Έλαια, Σιτηρά, Ξηροί καρποί, Όσπρια


Ισχύουν οι συνεχείς αναφορές για τα λιπαρά;
Τα δεδομένα συνεχίζουν να είναι αντικρουόμενα. Με την πάροδο του
χρόνου όμως οι έρευνες αρχίζουν και ξεκαθαρίζουν την σχέση των
διαφόρων λιπών με την νόσο Alzheimer.

Κορεσμένα

Το σύνολο των ευρημάτων δείχνει ότι αυξημένη κατανάλωση
κορεσμένων λιπαρών οξέων και χοληστερίνης μπορεί να επηρεάσει
αρνητικά την νοητική λειτουργία, είτε επηρεάζοντας άμεσα την
λειτουργία του εγκεφάλου είτε αυξάνοντας τον κίνδυνο
καρδιοπαθειών, το οποίο αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την νόσο
Alzheimer. Οπότε για πολλούς λόγους καλό είναι να περιορίζεται η
μεγάλη κατανάλωση λιπαρών κρεάτων, πλήρων γαλακτοκομικών,
γλυκών, κρεμών και άλλων ανάλογων τροφίμων.

Ελαιόλαδο

Αρκετές έρευνες επιβεβαιώνουν την ευεργετική δράση του
ελαιολάδου στην νοητική λειτουργία, την καρδιά και τον καρκίνο
λόγω των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων και των πολυφαινολών.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταναλώνουμε τις ποσότητες
που κατανάλωναν οι πρόγονοί μας.


Ψάρια

Όσον αφορά τα ψάρια και κυρίως τα λιπαρά (ρέγγα, σκουμπρί,
σολομός, φαγγρί), υπάρχουν αξιοπρόσεκτα δεδομένα που
υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση ψαριών μπορεί να επηρεάσει τον
κίνδυνο για Alzheimer. Και αυτά, μπορούν συμβάλλουν ευεργετικά
είτε επηρεάζοντας τις λειτουργίες του εγκεφάλου, είτε
προστατεύοντας από καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό ή θρόμβωση.
Παρ' όλα τα αντικρουόμενα αποτελέσματα κάποιες μελέτες
ερεύνησαν την συμπληρωματική χορήγηση ω-3 σε άτομα με
μειωμένη νοητική λειτουργία Ευεργετική επίδραση βρέθηκε μόνο στα
άτομα με ήπια έκπτωση νοητικής λειτουργίας. Στα άτομα που ήδη η
νόσος είχε προχωρήσει δεν βρέθηκε ευεργετική επίδραση. Οπότε τα
συμπληρώματα θέλουν μεγάλη προσοχή
Όσον αφορά τα δημητριακά, τα φρούτα, και τα λαχανικά;
Έρευνες δείχνουν ότι χρόνια συγκέντρωση ελεύθερων ριζών στον
εγκέφαλο μπορεί να οδηγήσουν σε νόσο Alzheimer. Γι' αυτόν τον
λόγο τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στα φρούτα και τα λαχανικά
μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και εξέλιξη της
νόσου.
Οι πιο έντονες συσχετίσεις με την νόσο Alzheimer έχουν
παρατηρηθεί στην κατανάλωση του λίπους. Έρευνες όμως έχουν
δείξει ότι αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών μειώνει τον
κίνδυνο καρδιαγγειακών και εγκεφαλικού, άρα εμμέσως και την νόσο
Alzheimer.

Πρέπει να πίνουμε αλκοόλ;
Μέτρια κατανάλωση αλκοόλ (1-2 ποτήρια) έχει συνδεθεί με βελτίωση
νοητικής λειτουργίας ενώ αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ συνδέθηκε
με μείωση της νοητικής λειτουργίας. Ο μηχανισμός δεν είναι ακόμα
ξεκάθαρος. Το κρασί φαίνεται να δρα ευεργετικά είτε λόγω του
περιεχόμενου αλκοόλ, είτε λόγω των πολυφαινολών.

Τελικά τι διατροφή πρέπει να έχουμε;
Οι προηγούμενες αναφορές ταιριάζουν στο μοντέλο της Μεσογειακής
και πιο συγκεκριμένα της Κρητικής Δίαιτας. Έρευνες έδειξαν ότι η
υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής προστάτεψε από την εξέλιξη
της νόσου Alzheimer. Μέχρι σήμερα, δεν έχει προταθεί
συγκεκριμένος μηχανισμός όπου συνδέει την Μεσογειακή Διατροφή
αυτή καθεαυτή με την άνοια. Σίγουρα όμως τα τρόφιμα ή τα
συστατικά της μεσογειακής διατροφής δρουν προστατευτικά.
Η Μεσογειακή Διατροφή χαρακτηρίζεται από αυξημένη κατανάλωση
λαχανικών, φρούτων, ξηρών καρπών, οσπρίων, δημητριακών,
ψαριών, και ελαιόλαδου. Ταυτόχρονα παρατηρείται περιορισμένη
κατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών και μέτρια κατανάλωση
αλκοόλ.
Χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Βάση των τωρινών δεδομένων δεν
είναι δυνατόν να γίνουν οριστικές διατροφικές συστάσεις. Παρ' όλ'
αυτά μια λογική κατανάλωση ψαριών, ξηρών καρπών, ελαιολάδου,
δημητριακών, φρούτων και λαχανικών θα έπρεπε να ενθαρρύνεται.,
καθώς οι συγκεκριμένες συστάσεις συμφωνούν με τις συστάσεις για
καρδιοπάθειες, διαβήτη, παχυσαρκία και υπέρταση.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
· Ισορροπημένη διατροφή με ποικιλία τροφίμων
· Διατήρηση υγιούς βάρους με διατροφή και άσκηση. Τα παχύσαρκα
άτομα και τα άτομα που δεν γυμνάζονται έχουν μεγαλύτερο
κίνδυνο να παρουσιάσουν Alzheimer.
· Περιορισμός τροφίμων πλούσιων σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και
χοληστερόλη
· Υιοθέτηση της Μεσογειακής και κυρίως της κρητικής δίαιτας
· Αντιμετώπιση παραγόντων κινδύνου όπως η παχυσαρκία, η
υπερχοληστερολαιμία, ο διαβήτης, και η υπέρταση.

Αννα Μαρια Παπαδοπουλου
Ψυχολογος Υγειας ( BSc , MSc , EdDip)

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Γνωστική θεραπεία βελτιώνει σημαντικά την χρόνια κατάθλιψη





Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Η γνωστική θεραπεία που βασίζεται στην αυτεπίγνωση (Mindfulness-based Cognitive Therapy-MBCT), είναι εξίσου αποτελεσματική με τη φαρμακευτική αγωγή με αντικαταθλιπτικά, στην περίπτωση της χρόνιας κατάθλιψης, σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο The Lancet.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας  Βίλεμ Κούικεν, συνέκριναν για πρώτη φορά τις δύο θεραπευτικές μεθόδους και διαπίστωσαν ότι ουσιαστικά δεν διαφέρουν στο τελικό αποτέλεσμα.

Δεδομένου λοιπόν, ότι πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να παίρνουν αντικαταθλιπτικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω των πιθανών παρενεργειών τους (αϋπνία, δυσκοιλιότητα, σεξουαλικά προβλήματα κ.α.), η MBCT μπορεί να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση, τουλάχιστον για ορισμένους ασθενείς.

Η κατάθλιψη τείνει να εξελιχθεί σε παγκόσμια επιδημία, πλήττοντας πάνω από 350 εκατομμύρια ανθρώπους διεθνώς, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Η θεραπεία της βασίζεται στα αντικαταθλιπτικά, στην ψυχοθεραπεία ή σε έναν συνδυασμό τους, όμως συχνά οι ασθενείς δεν ανταποκρίνονται θετικά ή, μετά από ένα διάστημα βελτίωσης, η ψυχική υγεία τους επιδεινώνεται και πάλι.

Η γνωστική θεραπεία που βασίζεται στην αυτεπίγνωση (MBCT), συνδυάζει σύγχρονες δυτικές και παραδοσιακές ανατολικές τεχνικές, δίνοντας έμφαση στο να εκπαιδεύσει -ατομικά ή σε ομάδες- τους ασθενείς, ώστε να αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη επίγνωση των αρνητικών σκέψεων και συναισθημάτων τους και, με αυτό τον τρόπο, σταδιακά να αποστασιοποιούνται και να μην ελέγχονται από αυτά. Ζητούμενο είναι οι ασθενείς να αλλάξουν τον τρόπο που σκέπτονται και αισθάνονται για τις αρνητικές προσωπικές εμπειρίες τους, αναγνωρίζοντας την παροδική φύση τους.

Οι ερευνητές χώρισαν τυχαία 424 ενηλίκους με υποτροπιάζουσα μείζονα κατάθλιψη σε δύο ίσες ομάδες. Η μία ομάδα συνέχισε να παίρνει αντικαταθλιπτικά, ενώ η άλλη εγκατέλειψε σταδιακά τα φάρμακα και άρχισε MBCT.

Η γνωστική θεραπεία συνίστατο σε οκτώ ομαδικές συνεδρίες αυτεπίγνωσης διάρκειας 2,5 ωρών η κάθε μία, συν ατομική διαλογιστική άσκηση του ασθενούς στο σπίτι του, καθώς επίσης σε γενικότερη ομαδική ψυχοθεραπεία και εξοικείωση με τις γνωσιακές-συμπεριφορικές τεχνικές.

Σε διάστημα δύο ετών, το ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν, εμφανίζοντας ξανά κατάθλιψη, ήταν σχεδόν ίδιο: 44% στην ομάδα της γνωστικής θεραπείας έναντι 47% στην ομάδα που έπαιρνε αντικαταθλιπτικά.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι, δεδομένων των αποτελεσμάτων, η MBCT μπορεί να αποτελέσει «μια νέα επιλογή για εκατομμύρια ανθρώπους με υποτροπιάουσα κατάθλιψη». Προειδοποίησαν όμως ότι η εν λόγω θεραπεία δεν πρέπει να αντικαταστήσει την φαρμακευτική αγωγή σε ασθενείς με σοβαρές διαταραχές, οι οποίοι έχουν νοσηλευθεί ή που έχουν αυτοκτονικές τάσεις.

Επιμέλεια: Μαίρη Μπιμπή
health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το αντισυλληπτικό χάπι αλλάζει την δομή του εγκεφάλου, νεες παρενέργειες από επιστημονική ομάδα στο Λος Άντζελες



Οι παρενέργειες των αντισυλληπτικών χαπιών είναι γνωστές στις γυναίκες που τα έχουν επιλέξει για την προστασία τους. Εναλλαγές της διάθεσης, πονοκέφαλος και ναυτία, θρόμβωση και καρκίνο του μαστού, είναι οι συχνότερα αναφερόμενες. Ωστόσο, αμερικανοί ερευνητές έρχονται να προσθέσουν και μια ακόμα ανεπιθύμητη ενέργεια.
Όπως αναφέρεται σε άρθρο του επιστημονικού εντύπου Human Brain Mapping, επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, διαπίστωσαν ότι τα αντισυλληπτικά δισκία συρρικνώνουν δύο καίριες εγκεφαλικές περιοχές, αλλάζοντας τον τρόπο λειτουργίας τους.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το μίγμα συνθετικών ορμονών που περιέχουν τα αντισυλληπτικά χάπια είναι ένοχο για τις παρατηρούμενες αλλαγές στην εγκεφαλική δομή και λειτουργία.
Επιπλέον, οι συνθετικές ορμόνες ενδεχομένως να καταστέλλουν τις φυσιολογικές ορμόνες που παράγονται όταν οι γυναίκες λαμβάνουν το χάπι.
Οι ειδικοί εξέτασαν τις εγκεφαλικές λειτουργίες 90 γυναικών, 44 εκ των οποίων έπαιρναν αντισυλληπτικά δισκία και 46 που είχαν φυσιολογικό εμμηνορρυσιακό κύκλο.
Παρατήρησαν, λοιπόν, ότι ο πλευρικός κογχομετωπιαίος φλοιός και ο οπίσθιος φλοιός του προσαγωγίου, ήταν λεπτότεροι στις γυναίκες που έπαιρναν αντισυλληπτικά χάπια.
Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν προς το παρόν αν οι εγκεφαλικές αυτές αλλαγές είναι μόνιμες ή αν διαρκούν όσο και η λήψη της ορμονικής αντισύλληψης. Όμως, συνδέονται με αυξημένο άγχος και καταθλιπτικά συμπτώματα, τα οποία ανέφεραν και κάποιες από τις συμμετέχουσες στη μελέτη.
«Σε κάθε περίπτωση, ορισμένες γυναίκες να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα, αν και τα στοιχεία είναι προκαταρκτικά. Ωστόσο, είναι πιθανόν η αλλαγή στον πλευρικό κογχομετωπιαίο φλοιό να συνδέεται με συναισθηματικές αλλαγές», σχολιάζει η συγγραφέας της μελέτης Νικόλ Πέτερσεν.
ΠΗΓΗ: in.gr

Δευτέρα 20 Απριλίου 2015

Πώς η αναπνοή επιδρά στα συναισθήματα - 'Αννα-Μαρία Παπαδοπούλου Ψυχολόγος Υγείας

Πώς η αναπνοή επιδρά στα συναισθήματα - 'Αννα-Μαρία Παπαδοπούλου Ψυχολόγος Υγείας

Ο τρόπος που αναπνέουμε είναι αλληλένδετος με τον τρόπο που αισθανόμαστε.Όταν είμαστε χαλαροί αναπνέουμε αργά και όταν
είμαστε αγχωμένοι αναπνέουμε γρήγορα.

Κανονική αναπνοή

Η αναπνοή σε επίπεδο οργανισμού είναι η διαδικασία με την οποία ένας οργανισμός προσλαμβάνει οξυγόνο και αποβάλλει διοξείδιο του άνθρακα. Η λειτουργία αυτή συντηρεί την κυτταρική αναπνοή, δηλαδή την διαδικασία που πραγματοποιείται στα κύτταρα του οργανισμού, για την παραγωγή ενέργειας.Όταν η αναπνοή μας είναι χαλαρή, τα επίπεδα του οξυγόνου και του διοξείδιου του άνθρακα είναι ισορροπημένα βοηθώντας το σώμα να λειτουργήσει αποτελεσματικά.



Αναπνοή εν ώρα άσκησης

Κατα την διάρκεια γυμναστικής ο ρυθμός της αναπνοής αυξάνεται για να εισπνέυσουμε περισσότερο οξυγόνο.Το σώμα χρησιμοποιεί το περιττό οξυγόνο για να δώσει ενέργεια στους μύς, έτσι παράγει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα.Άρα η ισορροπία στα επίπεδα μεταξύ οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα είναι σταθερή.



Αγχώδες αναπνοή

Όταν είμαστε αγχωμένοι ο ρυθμός της αναπνοής αυξάνεται, έτσι εισπνέουμε περισσότερο οξυγόνο
αλλά εκπνέουμε πολύ περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα απο το κανονικό. Ο λόγος είναι πώς το σώμα δεν δουλέυει περισσότερο απο το κανονικό, έτσι δεν χρησιμοποιεί το περιττό οξυγόνο και δεν παράγει το αναμενώμενο επίπεδο διοξείδιου του άνθρακα.
Το διοξείδιο του άνθρακα θα αποβληθεί ταχύτερα απο ότι παράγεται απο τον οργανισμό και τα επίπεδα στο σώμα κατεβαίνουν, κάτι που μπορεί να αλλάξει το pH του αίματος και ονομάζεται αναπνευστική αλκάλωση.
Ο υπεραερισμός (είτε οφείλεται σε υποξία, άγχος, κρίσεις πανικού, πυρετό ή σε πολύ έντονο μηχανικό αερισμό) είναι η βασική αιτία της αναπνευστικής αλκάλωσης.
Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν παραισθήσεις· έντονη ανάγκη οξυγόνου ξηρότητα του βλεννογόνου του στόματος, μούδιασμα της ρινός, της περιστοματικής περιοχής ή των άκρων, μυϊκούς σπασμούς και αύξηση των αντανακλαστικών, αδυναμία συγκέντρωσης, πνευματική σύγχυση και εκνευρισμό.





Αντιμετώπιση : Στον οξύ υπεραερισμό που οφείλεται στον πανικό ή στο άγχος, ο ασθενής θα πρέπει να συμβουλεύεται να αναπνέει με αργό, ελεγχόμενο και ήρεμο τρόπο, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να του παρέχεται επιβεβαίωση ότι όλα θα πάνε καλά και υποστήριξη.

Οδηγίες για χαλαρή αναπνοή

1) Κάθισε κάπου άνετα ή σε μια καρέκλα με ίσα την πλάτη.
2) Εισέπνευσε βαθιά από την μύτη, μετρώντας μέχρι το 4.
3) Κράτησε για λίγο τον αέρα μέσα, αλλά όχι ώστε να αισθανθείς δυσφορία. Περίπου μέχρι το 2.
4) Εξέπνευσε αργά με τον ίδιο ρυθμό (4) από το στόμα μέχρι να βγει όλος ο αέρας.
5) Με κάθε εισπνοή, οραματίσου ότι εισπνέεις θετική ενέργεια, .
6) Με κάθε εκπνοή, οραματίσου ότι αποβάλεις όλες τις αρνητικές ενέργειες με την μορφή καπνού.
7) Αισθάνσου ότι φεύγει από μέσα σου ο φόβος, η νευρικότητα και το άγχος.
8) 8 τέτοιες αναπνοές την φορά και καθημερινή εξάσκηση είναι το καλύτερο.
9) Κάθε μέρα, αύξησε και από λίγο την αντοχή της εισπνοής σου.


Αννα Μαρία Παπαδοπούλου, Ψυχολόγος Υγείας (BSc,MSc, EdDp, EEC)